Kontekst historyczny
- Figura św. Rozalii została postawiona w 1859 r., prawdopodobnie w związku z epidemią cholery z 1855 r. (97 ofiar w parafii, w tym 49 w samej Skawinie).
- Zwyczajowo figury św. Rozalii stawiano:
- w miejscach mogił epidemicznych,
- jako wotum wdzięczności za ustanie zarazy,
- bądź jako formę przebłagania o ochronę.
- Ks. Przemysław Mardyła w książce Parafia św. Szymona i Judy Tadeusza w Skawinie – 650 lat historii wspomina o figurze, ale nie podaje fundatora.
- Figura została odrestaurowana w latach 80. w pracowni Floriana i Barbary Kusiów w Lusinie, gdzie przez kilka lat czekała na nowe miejsce po przebudowie Krakowskiej.
Informacje i uwagi
- Wiele figur z tego okresu upamiętnia miejsca pochówków cholerycznych.
- Na mapie z 1779–1783 r. widać, że w tym miejscu stała już wcześniej figurka.
- W pobliżu (okolice ronda przy cmentarzu) znajdowała się jeszcze inna figurka.
- Cmentarze choleryczne lokowano na obrzeżach osad, z dala od domów.
- Sugeruje, że mogiła mogła być w rejonie dawnego kościoła św. Krzyża (rozebranego po potopie szwedzkim), a nie na samej Jagielni.
Wnioski
- Nie ma jednoznacznych dowodów źródłowych na to, że na Jagielni grzebano ofiary cholery.
- Figura św. Rozalii z 1859 r. niemal na pewno związana jest z epidemią 1855 r., lecz fundator pozostaje nieznany.
- Możliwe, że w miejscu figury wcześniej istniała inna kapliczka/figurka (XVIII w.).
- Pamięć o mogiłach cholerycznych w tym rejonie może być raczej przekazem ustnym niż potwierdzoną tradycją źródłową.
źródło: Grupa na Facebooku, DAWNA SKAWINA